Duszpasterze w Międzyzdrojach proboszczowie 1. ks. Aleksander Hanusewicz 1949-1956 [ks. Władysław Wąchal 1955-57 wikariusz zastępca] [ks. Stanisław Maślona 1957 wikariusz zastępca] 2. ks. Marian Folcik 1957-1962 3. ks. Olgierd Ostrokołowicz 1962-1981 4. ks. Tadeusz Moskal 1981-1994 5. ks. Henryk Przestacki 1994-1998 6. ks. Marian Jan Wittlieb 1998- kapelanowie sióstr boromeuszek w kaplicy Stella Matutina ks. Aleksander Jaworski [parafia Świnoujście Stella Maris] 1945-1965 (do r. 1949 także jako duszpasterz parafialny) ks. Stanisław Czerkawski 1969-1996 ks. Tadeusz Sosnowski 1996-2007 ks. Stanisław Diaków SDS 2007- wikariusze 1. ks. Mieczysław Herman 1953-1956 2. ks. Władysław Wąchal 1955-1957 3. ks. Stanisław Maślona 1957 4. ks. Wiktor Skóra 1957-1958 5. ks. Antoni Uglik 1958-1959 6. ks. Mikołaj Wojnarowski 1958-1959 7. ks. Marian Klekot 1959-1961 8. ks. Ryszard Pawlukowski 1961-1962 9. ks. Jan Szponarski 1961-1963 10. ks. Ferdynand Nejranowski 1963-1964 11. ks. Stanisław Stolz 1964-1966 12. ks. Kazimierz Radom 1966-1969 13. ks. Ireneusz Ostafian 1967-1968 14. ks. Benon Lasek 1968-1970 15. ks. Sylwester Zawadzki 1969-1970 16. ks. Stanisław Hochół 1970-1975 17. ks. Stanisław Sutuła 1971-1972 18. ks. Leszek Nowak 1975-1976 19. ks. Ryszard Paszek 1976-1978 20. ks. Alfred Piwowarczyk 1978-1981 21. ks. Kazimierz Wysogląd 1981-1982 22. ks. Zbigniew Socha 1982 23. ks. Czesław Baraniewicz 1983-1986 24. ks. Wacław Nowak 1986-1990 25. ks. Henryk Krzyżewski 1988-1989 26. ks. Krzysztof Wojtkiewicz 1990-1992 27. ks. Marian Kaptur 1992-1993 28. ks. Benon Latus 1993-1994 29. ks. Andrzej Stolarski 1994-1996 30. ks. Krzysztof Łuczyk 1996-1998 31. ks. Krzysztof Zdziarski 1998-2000 32. ks. Tomasz Kuryłowicz 1999-2004 33. ks. Adam Zygmunt 2000-2002 34. ks. Edward Sokołowski 2002-2003 35. [ks. Andrzej Grochowski 2003] 36. ks. Hieronim Sebastian 2003-2004 37. ks. Adam Wciórka 14.02.2004-04.06.2008 38. ks. Mariusz Ogórski 01.10.2007- ZNAK POKOJU W LITURGII MSZALNEJ w parafii w Międzyzdrojach 25 marca 2004 r. została wydana watykańska instrukcja „O zachowaniu i unikaniu pewnych rzeczy dotyczących Najświętszej Eucharystii”. W punkcie 71 i następnym czytamy o przekazywaniu znaku pokoju podczas Eucharystii: „Należy podtrzymać zwyczaj Rytu rzymskiego przekazywania pokoju nieco przed rozdawaniem Komunii świętej, jak to przewidują Obrzędy Mszy. Wypada jednak, aby każdy z umiarem przekazywał znak pokoju tylko osobom najbliżej stojącym. (…) Jeśli zaś chodzi o znak pokoju, winny go ustalić Konferencje Episkopatu (…)”. Dlatego wg takich ustaleń w Polsce już w roku 1980: „Znak pokoju przekazuje się u nas jak dotąd skłonem głowy w kierunku najbliższych uczestników Mszy św. z jednej i z drugiej strony z tym, że na przyszłość należy opuszczać słowa: ‘Pokój nam wszystkim’, słowa te bowiem w wielu okolicach stały się aklamacją głośną, co według wyjaśnienia Kongregacji jest niedopuszczalne. Przekazywanie znaku pokoju nie jest obrzędem obowiązującym, lecz zależnym od okoliczności”. Powtórzono tę zasadę w 1987 r. w „Instrukcji Episkopatu Polski dla duchowieństwa w związku z wydaniem nowego mszału ołtarzowego” (p. 25): „Znakiem pokoju jest ukłon w stronę najbliżej stojących uczestników Mszy świętej”. W małych grupach znakiem pokoju może być podanie ręki. Zgromadzenie nie wypowiada żadnej aklamacji. (…)”. Takie zasady powtórzono w polskiej instrukcji (2005 r.) do nowego wydania mszału rzymskiego (p. 33), podkreślając: „Należy jednak zachować jednolitość znaku w danym zgromadzeniu”. W Adhortacji Apostolskiej"Sakrament Miłości”, podpisanej 22 lutego 2007 r. przez papieża Benedykta XVI, czyta się o znaku pokoju: „(…) podczas Synodu Biskupów poruszono potrzebę stonowania tego gestu, który może przybrać nadmierny wyraz, wzbudzając pewne zamieszanie w zgromadzeniu wiernych, właśnie w chwili poprzedzającej Komunię św. Dobrze jest przypomnieć sobie, że dla zachowania klimatu właściwego dla celebracji konieczna jest powściągliwość w stosowaniu tego gestu, co nie odbiera mu nic z jego wysokiej wartości, ograniczając się na przykład do przekazania tego znaku jedynie tym, którzy stoją obok” (p. 49; warto też zapoznać się z sugestią Papieża w przypisie 150 o przekazaniu znaku pokoju w innym momencie Mszy św., jako znaku pojednania, zob. L’Osservatore Romano, wyd.pl., 4(292)2007).